LUISTEREN

Er zijn vele verschillende manieren om te communiceren. Tegenwoordig hebben we als extra de zogenaamde sociale media. Hierbij moet u denken aan internet met facebook en twitter. Dus onze mogelijkheden om te communiceren zijn vergroot. Wat daarin vooral in opvalt dat er veel boodschappen (twitter oftewel gesnater) worden gezonden, maar worden ze ook ontvangen?
In mijn werk word ik vaak gevraagd of ik ‘iets met luisteren’ kan doen. Een coachee, een vrouw van 32 jaar,  die wil leren luisteren, of door een groep wordt unaniem voorgesteld dat de voorzitter als belangrijkste eigenschap luisteren moet hebben (vervolgens erkent de hele groep dat het een luisterprobleem heeft) en ik heb een aparte luistertraining opgezet voor een van de grootste vervoerders van Nederland. Wat is dat toch? Wat ik vaak aanhaal dat we door de Schepper één mond en twee oren hebben gekregen, dus we zouden meer ingesteld moeten zijn op luisteren dan op praten. Meer ontvangen dan zenden.

Een eeuwenoud probleem, want ook in Ezechiël wordt over luisteren gesproken (en vooral het niet luisteren);

Ezechiël 3,vers 7

Maar de Israëlieten zullen niet naar je willen luisteren, omdat ze niet naar mij willen luisteren, want heel het volk van Israël is koppig en eigenzinnig.

Wist u dat er 160 vindplaatsen in 158 verzen op www.biblija.net zijn over het woord luisteren?
Luisteren is dus een vaardigheid waar we ons hele leven aan kunnen werken. Luisteren naar de ander, luisteren naar jezelf. Op verjaardagen wordt er ook veel gesnaterd. Soms krijg ik de opmerking;  ‘je was zo stil’. Ja, mijn eigen verhalen ken ik al, ik ben geïnteresseerd in jouw verhaal. Naast luisteren is ook het vragen stellen en samenvatten van belang. Wat ik vaak afkort tot LSD (een bijzondere drug uit de jaren 60), Luisteren, Samenvatten en Doorvragen. Vragen worden er soms ook weinig gesteld. Een gesprek verzandt dan in ‘duoloog’, twee personen houden een monoloog na elkaar, bijvoorbeeld over een vakantie of over de kinderen, zonder dat er echt naar elkaar wordt geluisterd. Het lijkt er meer op dat de mensen elkaar willen aftroeven. ‘Ik ga naar Italië’; zegt de een, de ander zegt; ‘daar ben ik al geweest’, de ene vervolgt met; ‘ik ga in de meivakantie’, de ander vervolgt; ‘ja, toen ben ik er ook geweest’. Er is geen interactie, er worden twee verhalen tegelijk vertelt. Een simpele vraag zou zijn, waarmee ook oprechte interesse en aandacht getoond kan worden; ‘waar ga je heen in Italië, wat wil je graag zien, wanneer ga je, hoe ga je er heen?’, zonder direct met je eigen verhaal te komen.
Mijn moeder is tot het laatst thuis verzorgd, zo was er nog veel tijd om met elkaar te praten. Jammer genoeg had mijn moeder aan het eind niet meer voldoende kracht om bij alle gesprekken actief deel te nemen. In een van de laatste avonden zaten mijn neef en ik te praten, aan haar bed, over een bedrijfsprobleem. We spraken vol passie over ons werk. Mijn moeder luisterde en na een half uur zei ze dat ze met plezier had geluisterd en het prettig had gevonden om zoveel interessante dingen te horen. Ze is 80 jaar geworden, ik hoop dat ik kracht heb om tot het eind zo met aandacht te luisteren.
Luisteren naar de boodschap van Jezus is van hetzelfde laken een pak; wat heeft Hij ons te vertellen, staan we er (nog) voor open, wat doet het met ons leven, hoe kunnen we leven? Wat daar allereerst voor nodig is is ruimte voor jezelf om er over na te denken, de stilte te nemen, jezelf vragen stellen en er aan te werken. En er over in gesprek te raken. Het is niet te laat, we kunnen eindeloos opnieuw beginnen.
Jakob Zwinderman,
voorzitter Protestantse Gemeente i.w.